23 Ιουλίου 2026 | Νέα του Σ.Ε.Π.Κ.

Ο assistant coach της Μυκόνου, Βαγγέλης Τσεπέλης, μίλησε στην ιστοσελίδα του Σ.Ε.Π.Κ. για τα διαφορετικά μπασκετικά περιβάλλοντα που τον έχουν διαμορφώσει ως προπονητή, αλλά και για τη φιλοσοφία που συνδυάζει την πίεση για άμεσο αποτέλεσμα με τη μακροπρόθεσμη εξέλιξη των αθλητών.

Τα τελευταία χρόνια αποκτήσατε εμπειρίες σε διαφορετικά μπασκετικά περιβάλλοντα, από τη GBL και το Basketball Champions League μέχρι το πρωτάθλημα της Μογγολίας και το BCL Asia. Ποιες προπονητικές ιδέες και πρακτικές έχετε αποκομίσει από αυτή τη διαδρομή και φέρνετε μαζί σας στη συνέχεια της καριέρας σας;

«Σίγουρα κάθε εμπειρία σου αφήνει κάτι διαφορετικό. Από τις συνεργασίες που είχα όλα αυτά τα χρόνια έχω κρατήσει στοιχεία που μπορούν να εφαρμοστούν παντού. Νομίζω ότι το μπάσκετ, στην ουσία του, είναι ίδιο σε κάθε χώρα. Αυτό που αλλάζει είναι το περιβάλλον και ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόζεις τη φιλοσοφία και την τακτική σου. Σε κάποιες ομάδες χρειάζεται περισσότερη υπομονή και πιο απλά πράγματα, ειδικά όταν οι παίκτες δεν είναι έτοιμοι να δεχτούν μεγάλο όγκο πληροφοριών ή όταν το επίπεδο του πρωταθλήματος διαφέρει. Η βάση όμως παραμένει η ίδια, απλώς προσαρμόζεις τον τρόπο εφαρμογής».

Έχετε δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη παικτών, το scouting και την ανάλυση αγώνων. Πόσο έχει αλλάξει ο ρόλος του assistant coach στη σύγχρονη εποχή και ποιες δεξιότητες θεωρείτε πλέον απαραίτητες για έναν συνεργάτη πρώτου προπονητή;

«Πρώτα απ’ όλα, ένας assistant coach πρέπει να καταλαβαίνει και να υπηρετεί την ιδέα του head coach. Ο ρόλος του είναι να κάνει τη δουλειά του πρώτου προπονητή πιο εύκολη, εντοπίζοντας αυτά που χρειάζεται και βοηθώντας ώστε όλα να λειτουργούν ομαδικά. Παράλληλα, πρέπει να βρίσκεται κοντά στους παίκτες. Είναι σημαντικό να συμβάλλει τόσο στην ατομική τους εξέλιξη όσο και στην πρόοδο της ομάδας, πάντα μέσα από τη συνεργασία με τον πρώτο προπονητή».

Έχοντας εργαστεί τόσο σε αναπτυξιακά προγράμματα όσο και σε ομάδες πρωταθλητισμού, πώς αλλάζει η φιλοσοφία ενός προπονητή όταν καλείται να συνδυάσει την πίεση για άμεσο αποτέλεσμα με τη μακροπρόθεσμη εξέλιξη των αθλητών;

«Είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Η ανάπτυξη παικτών είναι μια διαδικασία που απαιτεί καθημερινή δουλειά και διαφορετική προσέγγιση. Στις μικρές ηλικίες δίνεις μεγαλύτερη έμφαση στην ατομική τεχνική, η οποία αργότερα θα μετατραπεί σε ομαδική ικανότητα. Στο επαγγελματικό επίπεδο, όμως, οι απαιτήσεις και η πίεση των αποτελεσμάτων πολλές φορές δεν σου επιτρέπουν να δουλέψεις με τον ίδιο τρόπο. Εκεί πρέπει να δημιουργήσεις μια ομάδα βασισμένη στα χαρακτηριστικά που ήδη έχουν οι παίκτες σου και να βελτιώσεις κυρίως αυτά που μπορούν να επηρεάσουν άμεσα την απόδοση του συνόλου».

Από την ΑΕΚ στη Μύκονο συναντάτε ξανά τον Βαγγέλη Ζιάγκο, με τον οποίο συνεργαστήκατε στα τμήματα υποδομής. Πόσο σημαντικό είναι ότι ξεκινάτε αυτή τη νέα πρόκληση έχοντας ήδη κοινή «μπασκετική γλώσσα» και κοινές αρχές στην προπονητική;

«Είναι πολύ σημαντικό. Αυτό ήταν και ένα από τα κίνητρά μου, γιατί γνώριζα τον κόουτς Ζιάγκο, τη φιλοσοφία του και είχαμε συνεργαστεί ξανά. Υπάρχουν ήδη κάποιοι κοινοί κώδικες και, επειδή έχουμε παρόμοια προσέγγιση στο μπάσκετ, πιστεύω ότι αυτό κάνει τη συνεργασία πιο εύκολη και αποτελεσματική».

Οι ευρωπαϊκές διοργανώσεις ανεβάζουν σημαντικά τον βαθμό δυσκολίας μιας σεζόν. Πόσο αλλάζει η καθημερινότητα και ο προγραμματισμός του τεχνικού επιτελείου όταν μια ομάδα καλείται να είναι ανταγωνιστική σε Ελλάδα και Ευρώπη;

«Είναι εντελώς διαφορετικό να έχεις δύο παιχνίδια την εβδομάδα από το να έχεις ένα. Η καθημερινότητα αλλάζει και οι παίκτες πρέπει να βρίσκονται συνεχώς σε κατάσταση ετοιμότητας. Η προπονητική διαδικασία πρέπει να τους βοηθά να αποκαθίστανται και να ξεκουράζονται, αλλά ταυτόχρονα να είναι έτοιμοι σωματικά και πνευματικά για το επόμενο παιχνίδι».

Τι κρατάτε από το πέρασμά σας από τη Μογγολία;

«Σίγουρα κρατάω τους ανθρώπους και τις στιγμές που έζησα με τις ομάδες. Είχαμε πολύ καλές και επιτυχημένες χρονιές και αυτό είναι κάτι που μένει. Πάνω απ’ όλα κρατάω την αίσθηση ότι κάναμε πράγματα σωστά, ότι δουλέψαμε καλά και ότι απολαύσαμε τη διαδρομή. Στη Μογγολία συνάντησα ανθρώπους που αγαπούν πραγματικά το μπάσκετ, επενδύουν σε αυτό και προσπαθούν διαρκώς να ανεβάζουν το επίπεδό του. Αυτό είναι κάτι που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Με την ευκαιρία, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Βασίλη Φραγκιά για τη βοήθειά του στην προσαρμογή μου, αλλά και στο να κατανοήσω καλύτερα την κουλτούρα και την μπασκετική νοοτροπία της χώρας. Η συμβολή του ήταν καθοριστική σε αυτή τη διαδικασία».

Έχετε διανύσει μια διαδρομή με διαφορετικές εμπειρίες, από την ανάπτυξη νεαρών αθλητών μέχρι το επαγγελματικό και διεθνές επίπεδο. Πώς έχει εξελιχθεί μέσα στα χρόνια η προπονητική σας φιλοσοφία και ποια στοιχεία θεωρείτε ότι σας έχουν καθορίσει ως προπονητή;

«Πιστεύω ότι η προπονητική φιλοσοφία είναι κάτι που μαθαίνεις καθημερινά. Αυτό που γνώριζες χθες μπορεί σήμερα να έχει αλλάξει. Κάθε νέα εμπειρία είναι ένα καινούργιο μάθημα. Νομίζω ότι ακόμα βρισκόμαστε στη μέση του ταξιδιού και συνεχίζουμε να μαθαίνουμε κάθε μέρα. Δεν υπάρχει για μένα μια φιλοσοφία που ξεκινάς και παραμένει ίδια μέχρι το τέλος. Πρέπει να προσαρμόζεσαι στις συνθήκες, στους παίκτες και στις αλλαγές του παιχνιδιού. Το μπάσκετ εξελίσσεται, οι παίκτες γίνονται πιο αθλητικοί και οι απαιτήσεις αλλάζουν. Άρα πρέπει συνεχώς να βρίσκεις νέους τρόπους να προσαρμόζεσαι. Και φυσικά, μεγάλο μέρος της εξέλιξής μου έρχεται από τους ίδιους τους παίκτες. Αυτοί είναι που σου δείχνουν τις αλλαγές του παιχνιδιού, γιατί στο τέλος αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές».