Ο προπονητής του Ερμή Αργυρούπολης, Μανώλης Ιμπραημάκης, μίλησε στην ιστοσελίδα του Σ.Ε.Π.Κ. για την ανατροπή από το 0-2 στη σειρά με τον ΟΦΗ, την παραμονή στη National League 1, αλλά και την παρουσία του στον πάγκο της ομάδας των Νοτίων Προαστίων. 

Με ποια ψυχολογία προετοιμάζεται μια ομάδα όταν η σειρά είναι εις βάρος της 2-0 και η παραμονή στην κατηγορία κρίνεται στις τέσσερις νίκες; Με ποιες σκέψεις και συναισθήματα μπήκατε σε αυτή τη διαδικασία; 
«Στην τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου με τη Δάφνη Δαφνίου στο Χαϊδάρι, κάναμε μια ήττα που μας έφερε σε αυτή τη δύσκολη θέση. Μέχρι τότε, όλα ήταν ανοιχτά, είτε για την αποφυγή των play-out είτε για να διεκδικήσουμε την παραμονή απέναντι στον ΑΠΑΣ Νάξου, όπου είχαμε το υπέρ μας 2-0. Αποφασίσαμε με τους συνεργάτες μου ότι πρέπει να αφήσουμε πίσω ό,τι είχε προηγηθεί, να κοιτάξουμε μπροστά και να επικεντρωθούμε αποκλειστικά στο επόμενο παιχνίδι. Να δουλέψουμε πάνω στην ψυχολογία των παικτών και στην ανάλυση του επόμενου αντιπάλου. Ο στόχος ήταν να περάσουμε την ιδέα ότι πάμε βήμα-βήμα, ότι κάθε παιχνίδι είναι ξεχωριστό και εξίσου σημαντικό, και ότι μετά από κάθε αγώνα θα γίνεται η απαραίτητη αξιολόγηση, δίνοντας μεγάλο βάρος στο ψυχολογικό και στο τακτικό κομμάτι. Θέλαμε να μεγαλώσουμε τη σειρά με τον ΟΦΗ όσο το δυνατόν περισσότερο, ώστε να διατηρήσουμε τις πιθανότητές μας».

Από ποιο σημείο και μετά αρχίσατε να πιστεύετε πραγματικά ότι μπορεί να γίνει η ανατροπή;
«Με καθαρό μυαλό πλέον, θα σταθώ σε ένα κομβικό σημείο στο πρώτο παιχνίδι των play-out, στην Αργυρούπολη. Ο ΟΦΗ ήταν ήδη στο 2-0 και στο 23ο λεπτό ήμασταν πίσω στο σκορ με 35-44. Εκεί πήραμε time-out, κάναμε ένα σερί 10-0, περάσαμε μπροστά με έναν πόντο και τότε άλλαξαν όλα. Δεν κοιτάξαμε ξανά πίσω από εκεί και μετά! Ήταν ένα κομβικό σερί. Τότε πιστέψαμε πολύ περισσότερο στους εαυτούς μας και ο ένας στον άλλον. Στη συνέχεια το παιχνίδι πήγε στους 10-15 πόντους στο τέταρτο δεκάλεπτο και εκεί ουσιαστικά καταλάβαμε ότι μπορούμε. Έτσι έγινε το 1-2. Νομίζω ότι αν πήγαινε στο 0-3, θα ήταν πολύ δύσκολο να γυρίσει. Οπότε, σε εκείνο το σημείο, στο 23ο λεπτό του πρώτου αγώνα των play-out, γύρισε ο διακόπτης για εμάς».

Τελικά, στο ζύγι βαραίνει περισσότερο η τακτική ή η ψυχολογία;
«Νομίζω ότι σε κάθε παιχνίδι παίζει ρόλο κάτι διαφορετικό. Για παράδειγμα, στο δεύτερο παιχνίδι στο Ηράκλειο, όπου κάναμε το 2-2, με μια πολύ καλή εμφάνιση, η ψυχολογία μας ήταν στα ύψη. Αυτό φαίνεται και από τους 105 πόντους που πετύχαμε, κάτι που δεν είναι εύκολο σε τόσο κρίσιμο παιχνίδι play-out. Στο τρίτο παιχνίδι, το ζητούμενο ήταν καθαρά το τακτικό κομμάτι. Ξέραμε ότι και ο ΟΦΗ θα ήταν πιο προετοιμασμένος. Εκεί δώσαμε μεγαλύτερη έμφαση στην τακτική και κάναμε ίσως το καλύτερο αμυντικό μας παιχνίδι, κρατώντας τους στους 62 πόντους. Οπότε κάθε παιχνίδι είναι πλέον εντελώς διαφορετικό. Είναι σαν άλλο "βιβλίο", αν μου επιτρέπεται ξ έκφραση. Δεν είναι ποτέ μόνο τακτική ή μόνο ψυχολογία, είναι πάντα συνδυασμός. Απλώς η προσέγγιση αλλάζει κάθε φορά».

Και βλέποντας πλέον τη μεγάλη εικόνα, με τι ισοδυναμεί αυτή η επιτυχία;
«Είναι το δικό μας μικρό πρωτάθλημα! Όταν ανέλαβα την ομάδα τον Νοέμβριο, παρότι ο κόουτς Γκαναβίας είχε κάνει καλή δουλειά και υπήρχε πολύ καλή διάθεση από όλους, ο Ερμής Αργυρούπολης ήταν στην τελευταία θέση με ρεκόρ 1-6. Οπότε οι πιθανότητες ήταν ξεκάθαρα εναντίον μας. Για εμάς, λοιπόν, είναι ένα μικρό πρωτάθλημα. Και η αξία αυτής της επιτυχίας, όπως είπα και στους παίκτες μετά το τέλος, είναι ότι μας δίνει ενέργεια, δύναμη και "καύσιμο" για το μέλλον. Ήταν κάτι που μας βοήθησε να χτίσουμε χαρακτήρα, προπονητικά, αγωνιστικά αλλά και διοικητικά, σε μια ομάδα που κάνει μια πολύ καλή προσπάθεια σε όλα τα επίπεδα. Η φετινή χρονιά ήταν πολύ δύσκολη και πρέπει να το τονίσω αυτό. Το πρωτάθλημα είχε πολύ καλές ομάδες και πολύ ποιοτικούς παίκτες. Δεν σημαίνει ότι μια επιτυχία σου εξασφαλίζει κάτι την επόμενη σεζόν».

Επί προσωπικού, πώς προσεγγίζετε την παρουσία σας στον Ερμή Αργυρούπολης και τι σημαίνει αυτή η παραμονή;
«Αυτή η επιτυχία, μου δίνει τη δύναμη να συνεχίσω αυτό που αγαπάω, αυτό που κάνω από μικρός και τα τελευταία χρόνια υπηρετώ ως προπονητής. Είναι μια προσωπική δικαίωση. Και θέλω να πω ότι, αν δεν ήταν ο Γιάννης Ρουμελιώτης και ο Γιώργος Κακαβάς, οι δύο συνεργάτες μου, τα πράγματα δεν θα ήταν καθόλου εύκολα. Με βοήθησαν πολύ. Δουλέψαμε ακόμα περισσότερο στο τακτικό κομμάτι, στο βίντεο, κάναμε ατελείωτα meetings. Αυτό μας έβαλε σε μια διαδικασία να αντιμετωπίζουμε τα πάντα με μεγαλύτερη σοβαρότητα, να ψαχνόμαστε συνεχώς και να γινόμαστε καλύτεροι. Αυτή η χρονιά και αυτή η σειρά με τον ΟΦΗ, σε προσωπικό επίπεδο, με έκανε καλύτερο. Με βοήθησε να καταλάβω ακόμα πιο καθαρά τι χρειάζεται για να κάνεις το επόμενο βήμα ως προπονητής. Όλοι είμαστε φιλόδοξοι, όλοι θέλουμε να πετύχουμε κάτι παραπάνω. Πιστεύω ότι την επόμενη χρονιά, με αυτά τα δύο παιδιά δίπλα μου, που ήταν εξαιρετικοί προπονητές αλλά και οι καλύτεροι συνεργάτες που θα μπορούσα να έχω, μπορούμε να κάνουμε ακόμη περισσότερα πράγματα».