12 Ιουλίου 2026 | Νέα του Σ.Ε.Π.Κ.

Ο Δημήτρης Βαρβούνης ανέλαβε καθήκοντα ασίσταντ κόουτς στους Hiroshima Dragonflies και μίλησε στην ιστοσελίδα του Σ.Ε.Π.Κ. για τη νέα πρόκληση στην Ιαπωνία, τη διαφορετική κουλτούρα που ανυπομονεί να γνωρίσει και τα στοιχεία που μπορούν να τον βοηθήσουν να εξελιχθεί ως προπονητής και ως άνθρωπος.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στις εμπειρίες του από το εξωτερικό, στη σημασία της προσαρμογής σε νέα περιβάλλοντα, αλλά και στον ρόλο που παίζει η οικογένεια όταν η επαγγελματική διαδρομή οδηγεί κάποιον μακριά από την πατρίδα.

Τι σας γοητεύει περισσότερο στη διαφορετική κουλτούρα της Ιαπωνίας και τι περιμένετε να ανακαλύψετε μέσα από αυτό το νέο κεφάλαιο;

«Η αλήθεια είναι ότι το πρώτο πράγμα που θέλω να γνωρίσω είναι ο διαφορετικός τρόπος ζωής και η κουλτούρα της Ιαπωνίας, πέρα από το μπάσκετ. Αυτό ήταν κάτι που μου είχε κινήσει το ενδιαφέρον από τότε που είχε δουλέψει εκεί ο κόουτς Ζιάγκος και μου είχε μιλήσει για την καθημερινότητα στη χώρα, αλλά και για την εμπειρία της ζωής έξω από το άθλημα.

Εκείνες οι συζητήσεις ήταν που με έκαναν να βάλω στόχο κάποια στιγμή να βρεθώ και εγώ στην Ιαπωνία. Φυσικά, μου είχε μεταφέρει και αρκετά πράγματα για το μπασκετικό κομμάτι, όπως τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν το παιχνίδι, τη σημασία που δίνουν στα meetings και τη διαδικασία της προετοιμασίας. Όλα αυτά μου είχαν κεντρίσει ακόμη περισσότερο το ενδιαφέρον και ήταν ένας από τους λόγους που ήθελα να ζήσω αυτή την εμπειρία.

Σε ό,τι αφορά το μπάσκετ, για να είμαι ειλικρινής, δεν περιμένω να συναντήσω κάτι εντελώς διαφορετικό. Έχω παρακολουθήσει αρκετούς αγώνες και, στο τέλος της ημέρας, το άθλημα έχει τις ίδιες βασικές αρχές όπου κι αν παίζεται. Έχω εργαστεί σε διαφορετικές χώρες και σε περιβάλλοντα με διαφορετικό επίπεδο, οπότε γνωρίζω ότι το μπασκετικό κομμάτι έχει πολλά κοινά στοιχεία παντού».

Οι μεγάλες εμπειρίες στους προπονητή έρχονται συχνά μέσα από την προσαρμογή σε νέα περιβάλλοντα. Τι θέλετε να κερδίσετε από την παρουσία σας στους Hiroshima Dragonflies; 

«Το πρώτο πράγμα που θέλω να κερδίσω είναι να γνωρίσω τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν το μπάσκετ στην Ιαπωνία, όχι μόνο ως άθλημα, αλλά και ως μορφή ψυχαγωγίας και κομμάτι της κουλτούρας τους. Έχω την αίσθηση ότι οι Ιάπωνες βλέπουν τον αθλητισμό ως μια εμπειρία, ως κάτι που πηγαίνεις να απολαύσεις και να μοιραστείς με τον κόσμο.

Από όσα μου έχουν μεταφέρει ο κόουτς Ζιάγκος και ο κόουτς Μάγειρας, οι φίλαθλοι εκεί προσεγγίζουν το παιχνίδι περισσότερο ως θέαμα, κάτι που θυμίζει σε μεγάλο βαθμό τη φιλοσοφία του NBA. Αυτό είναι ένα στοιχείο που με ενδιαφέρει πολύ να γνωρίσω από κοντά.

Πέρα από αυτό, θεωρώ ότι το σημαντικότερο που μπορεί να σου προσφέρει μια εμπειρία σε μια διαφορετική χώρα είναι η δυνατότητα να εξελιχθείς ως προπονητής. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι προπονητές τους αθλητές, η καθημερινή λειτουργία και η γενικότερη φιλοσοφία γύρω από το άθλημα έχουν διαφορές σε σχέση με την Ευρώπη.

Είμαι σίγουρος ότι αυτή η εμπειρία θα μου δώσει πολλά, όχι μόνο σε μπασκετικό επίπεδο, αλλά και ως άνθρωπο. Θέλω να γνωρίσω έναν διαφορετικό τρόπο προσέγγισης, να βγω λίγο από την ένταση και την πίεση που συχνά χαρακτηρίζουν την καθημερινότητα των Ευρωπαίων προπονητών και να επιστρέψω πιο ολοκληρωμένος».

Έχετε δουλέψει στον Λίβανο, στη Λιβύη και σύντομα θα βρεθείτε στην Ιαπωνία. Τελικά, επιδιώκετε να δοκιμάζετε συνεχώς τον εαυτό σας σε νέα περιβάλλοντα, μακριά από τη ζώνη άνεσής σας;

«Από τότε που ξεκίνησα να εργάζομαι ως προπονητής, νιώθω πραγματικά τυχερός, τόσο ως άνθρωπος όσο και ως επαγγελματίας, γιατί έχω γνωρίσει ανθρώπους που με έχουν βοηθήσει και με έχουν στηρίξει σημαντικά σε κάθε βήμα.

Τώρα που ετοιμάζομαι να πάω στην Ιαπωνία, έχω τη βοήθεια του κόουτς Μάγειρα. Με στήριξε, μου άνοιξε τον δρόμο για αυτό το ταξίδι και τον ευχαριστώ πραγματικά για την εμπιστοσύνη και την καθοδήγηση. Όταν βρέθηκα παλαιότερα στην Τυνησία, είχα δίπλα μου τον κόουτς Λίνο Γαβριήλ και τον κόουτς Κουκουλεκίδη, ενώ στο πέρασμά μου από τον Λίβανο με βοήθησαν ξανά ο κόουτς Κουκουλεκίδης και ο κόουτς Ζιάγκος, ο οποίος μού είχε μιλήσει με πολύ καλά λόγια για τη συγκεκριμένη εμπειρία. Νιώθω πολύ ευγνώμων που έχω γύρω μου ανθρώπους οι οποίοι με εκτιμούν, με εμπιστεύονται και θέλουν να με βοηθήσουν. Φυσικά, το ίδιο ισχύει και από τη δική μου πλευρά.

Σε ό,τι αφορά το να βγαίνω από τη ζώνη άνεσής μου, θεωρώ ότι αυτό είναι κάτι που πάντα με προσέλκυε. Έχουμε μία ζωή, μικρή αλλά πολύ όμορφη, και πιστεύω ότι πρέπει να τη ζούμε με ένταση, να αναζητούμε νέες εμπειρίες και να ακολουθούμε αυτό που πραγματικά θέλουμε.

Είμαι πολύ τυχερός με τη δουλειά που κάνω, γιατί μέσα από αυτή έχω τη δυνατότητα να γνωρίζω τον κόσμο. Άλλοι άνθρωποι πληρώνουν για να ταξιδέψουν και να ζήσουν σε αυτά τα μέρη, ενώ εμείς έχουμε την ευκαιρία να το κάνουμε μέσα από το επάγγελμά μας. Για μένα, αυτή είναι μία από τις μεγαλύτερες αξίες της δουλειάς μου: ότι μέσα από το μπάσκετ γνωρίζω διαφορετικούς ανθρώπους, πολιτισμούς και τρόπους ζωής».

Σε προσωπικό επίπεδο, πώς είναι να κοουτσάρετε στην άλλη άκρη του κόσμου, μακριά από την οικογένειά σας;

«Καταρχάς, φέτος, όταν βρέθηκα στο Basketball Africa League, είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ με τον κόουτς Κατσικάρη, ο οποίος έχει ζήσει για πολλά χρόνια μακριά από την Ελλάδα. Όταν τα παιδιά του ήταν μικρά, μου είχε μιλήσει για τις εμπειρίες του και τις δυσκολίες αυτής της διαδικασίας, για το πώς είναι να μετακινείσαι συνεχώς, από τη Ρωσία στην Ισπανία και από χώρα σε χώρα. Είναι κάτι που σχεδόν όλοι οι προπονητές που ακολουθούν αυτή τη διαδρομή έχουν κληθεί να αντιμετωπίσουν.

Θεωρώ ότι το πιο σημαντικό σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ο άνθρωπος που έχεις δίπλα σου, η σύζυγός σου και η οικογένειά σου. Όταν υπάρχει στήριξη και κατανόηση, όλη αυτή η διαδικασία γίνεται πολύ πιο εύκολη. Δεν θα κρύψω ότι, συναισθηματικά, ως πατέρας είναι έντονη στιγμή το να χρειαστεί να φύγω και να αφήσω την οικογένειά μου για τρεις μήνες, μέχρι να μπορέσουν να έρθουν μαζί μου στην Ιαπωνία. Παρ’ όλα αυτά, είμαι σίγουρος ότι αυτό το διάστημα θα περάσει γρήγορα και σύντομα θα είμαστε ξανά όλοι μαζί».